‘Had ik dit maar geweten voor ik aan kinderen begon’– over huilbaby’s, slecht slapen en ‘onverklaarbaar’ gedrag
Pre- en Perinatale Psychologie
‘Had ik dit maar geweten voor ik aan kinderen begon’– over huilbaby’s, slecht slapen en ‘onverklaarbaar’ gedrag.
Ik denk dat dit zinnetje voor veel ouders herkenbaar is. Het kan dan ook op vele dingen van toepassing zijn. Zowel op kleinere ongemakken in het ouderschap, maar ook op bepaalde dingen die een vrij grote rol in je leven gaan spelen.
Wanneer je kind het moeilijk heeft
Ik ga dit even verduidelijken aan de hand van onze twee zoontjes. Toen ons oudste zoontje ongeveer 8 jaar geleden geboren werd, zat de navelstreng rond zijn nekje. Niets levensbedreigend, ‘gewoon’ los omstrengeld. Toch merkten we al snel dat hij heel heftig reageerde wanneer we zijn nekje aanraakten. Bij het omkleden begon hij hard te huilen als zijn body’tje bleef haperen. Later bleef hij zich verzetten wanneer we zijn nekje insmeerden. Op zesjarige leeftijd blokkeerde hij zelfs volledig tijdens zijn eerste zwemles.
Als ouder voelde ik toen: hier zit meer achter.
De impact van de eerste 1000 dagen
Door de opleiding Pre- en Perinatale Psychologie te volgen, werd mijn gevoel bevestigd. Hierin leerde ik dat onderzoek heeft uitgewezen dat onze tijd in de baarmoeder en die in onze 1 e levensjaren (de eerste 1000 dagen), veel meer impact heeft dan we in eerste instantie zouden denken. Wat we in deze tijd meemaken, kan een invloed hebben op hoe we later in ons leven handelen, denken, doen.
Om dit te vertalen naar het voorbeeld met ons zoontje: hij kreeg vlak voor hij geboren werd, telkens het gevoel dat de navelstreng hem ging verstikken. Dit leidde ertoe dat elke aanraking ter hoogte van zijn nekje, hem weer dit angstige gevoel gaf. Bovendien was geboren worden dé grootste gebeurtenis uit zijn leven. Dus telkens als er zich, later in zijn leven, een grote gebeurtenis aandiende (eerste dag op school, eerste keer zwemles, eerste keer bij een vriendje gaan spelen,…), kreeg hij opnieuw dit angstige, verstikkende gevoel. Doordat we de link konden leggen met de manier waarop hij geboren was, reageerden we veel milder telkens wanneer hij blokkeerde.
Let wel: niet elk kindje dat de navelstreng rond zijn of haar nekje had, ontwikkelt dit gedrag. Ons zoontje heeft dit op deze heftige manier beleefd en liet dit merken in zijn gedrag. Dit hoeft niet altijd het geval te zijn. Sommige kindjes vinden zo’n navelstreng helemaal geen probleem of komen genoeg ‘helende’ ervaringen tegen zodat het geen belemmering hoeft te zijn.
Huilbaby en slecht slapen: onze ervaring
Ons tweede zoontje heeft zoveel gehuild en zo slecht geslapen dat we er moedeloos, radeloos, … (ik denk aan alle woorden die eindigen op -loos) van werden. Hij werd medisch gecontroleerd, maar er werd geen duidelijke oorzaak gevonden.
Ik ga jullie de details besparen, maar het huilen en niet slapen heeft een enorme impact gehad op ons gezin. Ook hier kregen we pas jaren nadien antwoorden vanuit de Pre- en Perinatale Psychologie. We zijn hiermee aan de slag gegaan en vanaf dat moment was ons leven minder zwaar. Wat hadden we dit graag in zijn eerste levensjaar al geweten!
Gedrag begrijpen in plaats van bestrijden
Ondertussen zijn het twee lieve, pientere, guitige mannekes en ik ga zeker niet beweren dat alles nu op wieltjes loopt, maar door de inzichten die we opgedaan hebben, kunnen we hun gedrag meer vanuit hun blauwdruk bekijken: Daardoor kunnen we:
milder reageren
beter begrijpen waarom ons kind huilt of blokkeert
anders omgaan met een kind dat het lastig heeft
Heb jij ook het gevoel dat je kind of jijzelf (tenslotte ben jij ook ‘een kind van’) bepaald gedrag vertoont waarvan je de oorzaak niet meteen kan achterhalen? Blijf niet met je vragen zitten. Je hoeft het echt niet allemaal alleen uit te zoeken.
Neem vrijblijvend contact op met Birgit.